ประสบการณ์ของคนเกือบติด "เตรียมอุดม"
posted on 01 Apr 2010 14:55 by james001-jomสวัสดีครับ
เอ้อ ถือเป็นการเปิดตัวบทความแรกเลยละกัน ฮ่าๆๆๆ
เตรียมอุดม เป็นโรงเรียนมัธยมปลายที่หลายๆคนใฝ่ฝัน รวมคนเก่งจากทั้งประเทศที่ผ่านการคัดสรรมา
โรงเรียนนี้ขึ้นชื่อทางด้านวิชาการ และกิจกรรม
ผมเอง ก็อยากเข้ามาตั้งแต่ ปอ หกแล้วล่ะ
4 year ago
me : แม่ โตขึ้นผมอยากเข้าเตรียม
mom : จะไหวเหรอลูก ไม่ได้เข้าง่ายๆนะ
ฮ่าๆๆ แม่ตัวเองยังสบประมาทเลย แต่ผมก็ไม่ยอมแพ้ ยังไงก็ต้องสู้ ลองดูซักตั้ง
กาลเวลาผ่านไปเรื่อยๆพร้อมกับเป้าหมายที่เริ่มรางเลือน
ผมขึ้น มอสาม เริ่มมีเป้าหมายใหม่นั่นก็คือ มหิดลวิทยานุสรณ์
ผมเตรียมตัวมาตั้งแต่ปิดเทอมก่อนขึ้นมอสาม แต่สุดท้ายก็ไม่ติด
จึงกลับมาระลึกชาติได้ว่า เราก็อยากเข้าเตรียมอุดมนี่หว่า
แล้วมันสอบกี่วิชาวะเนี่ย
วิทย์ เลข ไทย สังคม อังกฤษ
จากการที่มีการเตรียมการเรื่องมหิดลมาแล้ว วิทย์กะเลขจึงไม่ค่อยมีปัญหา(เหรอ)
ไทย สังคมผมก็พอๆทำได้ (แน่ใจ)
แต่ที่หนักใจที่สุดเลยก็คือวิชา ภาษาอังกฤษ เป็นวิชาที่ผมทั้งไม่ชอบและไม่เก่ง
เอาวะ มีนาก็จะสอบแล้ว อีกแค่ สามเดือนเอง
ไงก็สู้ๆดีกว่าวะ
อ่า หลังจากพยายามมาเรื่อยๆ วันสอบก็มาถึง
สี่วิชาผมพอๆทำได้หมดเลย แต่พอเจอข้อสอบวิชาอังกฤษแล้ว (แม่เจ้ามันออกไรวะเนี่ย!!!!!)
ทั้งreading passage clozetest vocab ไหนล่ะ grammar
ผมทำข้อสอบไปได้ไม่ถึงครึ่ง มั่วไปเยอะ (รู้สึกเศร้า)
พออกมาจากห้องสอบต่างจากช่วงเช้าลิบลับ
หลังจากนั้น ผมก็นั่งคิด นอนคิด ยืนคิด เลขกะวิทย์ก็พอไปวัดไปวาได้ กรูก็น่าจะติดนะ
แต่ อังกฤษกรูทำไม่ได้นี่หว่า จะติดมั้ยเนี่ย
ผมคิดแบบนี้เป็นแพทเทิร์นเดิมราวสิบรอบก็ไปเล่นเกมด้วยหัวใจที่บอกว่า
หลายๆคนที่มาโพสกระทู้ก็บอกกันว่าทำอังกฤษไม่ได้ เออ ยังไงก็ติด (ไอ้นี่ มันใจขนาดนั้น)
หกโมงเย็น พอผมเข้าเว็บเช็ครายชื่อ ปรากฏว่า
ไม่พบรายชื่อในข้อมูลที่สอบได้(มันเขียนประมาณนี้อ่ะ เจ็บสุดๆ)
เว็บก็ไม่ล่ม smsก็ไม่เพี้ยน มันล้วนบอกผมว่า ไม่ติด ไม่ติด ไม่ติด ไม่ติด
ผมร้องไห้ไปหลายรอบ ทำให้ทราบว่า การที่เราคาดหวังสิ่งใดมากๆ เราก็จะเสียใจมากเวลาผิดหวัง
เอาวะ
พรุ่งนี้ไปดูลำดับที่ดีกว่า
พอถึงวันรุ่งขึ้น ผมเข้าไปในโรงเรียนด้วยจิตใจที่ห่อเหี่ยว
บางคนเดินยิ้มออกมา บางคนร้องไห้ บางคนทำสีหน้าแปลกใจ บางคนเดินคอตก บางคนหัวเราะอย่างมีความสุข
ทำให้ผมรู้สึกหดหู่ไปเลย
พอถึงบอร์ดผู้สอบทั้งหมดที่บอกลำดับที่ ทำเอาผมแทบล้มทั้งยืน
เค้ารับ 750 ผมได้ 762 โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
TU74จำไว้เป็นบทเรียนนะ ภาษาอังกฤษยากจริง ไปท่องศัพท์ซะ
ถึงผู้ที่จะซิ่วปีหน้า ผมก็จะซิ่วคร้าบบบบบบบบ (ถ้าแม่อนุญาติ)
ถึงผู้ที่ไม่ติดด้วยกัน ชีวิตยังมีพรุ่งนี้เสมอ เราต้องเจอบททดสอบอีกเยอะ
สนามสอบเตรียม สนามสอบเอนทรานส์ก้ไม่ใช่สนามใหญ่ที่สุด
เพราะสนามที่ใหญ่ที่สุดคือ สนามสอบความเป็นคน (คำพูด อ.ลิลลี่)
เตรียมไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต
แต่ผมก็อยากมีช่วงชีวิตที่ได้เป็นเด็กเตรียม
ปล. ตอนนี้อยู่ระหว่างการยื่นคำร้อง ขอให้ท่าน ผอ.โปรดเมตตา

762 เค้าน่าจะเรียกนะคะ
สู้ๆนะคะ
#1 By CH - BA on 2010-04-01 19:20